Święty Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński (1631-1701)


Założyciel Marianów

Święty Stanisław Papczyński zapisał się w historii Kościoła głównie jako założyciel pierwszego polskiego zakonu męskiego i jako wybitny pisarz religijny. Urodził się 18 maja 1631 r. w Podegrodziu koło Starego Sącza. Na chrzcie otrzymał imię Jan. Jego ojciec był kowalem i miejscowym sołtysem. Miał brata i 6 sióstr, przyszedł na świat jako ostatni z rodzeństwa. Chłopiec odziedziczył po rodzicach niezwykle żywy i przedsiębiorczy temperament. Kształcił się w kolegiach jezuickich i pijarskich w Podolińcu, Jarosławiu, Lwowie i Rawie Mazowieckiej.

W dniu 2 lipca 1654 r. w Podolińcu wstąpił do zakonu pijarów, świeżo przybyłego do Polski, ze względu na maryjny charakter tego zgromadzenia. Przyjął imię Stanisław od Jezusa i Maryi. W dniu 22 lipca 1656 r. kilka miesięcy po uroczystych ślubach Jana Kazimierza, Stanisław złożył śluby zakonne jako pierwszy Polak w zgromadzeniu. Otrzymał święcenia kapłańskie w dniu 12 marca 1661. Jako kapłan był ceniony w konfesjonale i na ambonie, zwłaszcza przez elitę umysłową Warszawy. Pracował jako duszpasterz i wychowawca w Warszawie. Jako gorący czciciel Matki Najświętszej, w latach 1663-1667, święty Stanisław kierował bractwem Matki Bożej Łaskawej, Patronki Warszawy, której obraz został znaleziony w tym czasie w kościele pijarów przy ulicy Długiej.

Pomimo wielkich sukcesów w pracy duszpasterskiej, relacje świętego Stanisława z jego przełożonymi stawały się bardziej napięte i zakończyły się opuszczeniem przez niego zgromadzenia. Powodem tego konfliktu były różnice w pojmowaniu charakteru zgromadzenia: bł. Stanisław walczył o przywrócenie pierwotnej surowości życia, w praktyce w prowincji uległo ono pewnemu złagodzeniu.

Odtąd stara się zrealizować swój ideał w nowej społeczności, którą sam tworzy. Ten proces jest zawsze naznaczone bólem i cierpieniem. Święty Stanisław poprosił generała o zwolnienie ze ślubów religijnych. W dniu 11 grudnia 1670 opuścił zakon pijarów.

W 1671 r. przyjął biały habit na cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i założył pierwszą wspólnotę w Puszczy Korabiewickiej (później nazwanej Mariańską). Przygotował projekt ustawy dla przyszłego zakonu pt. "Norma vitae" (Reguła życia). W tym samym czasie napisał traktat moralny i ascetyczny o nazwie "Templum Dei Mysticum (Mistyczna świątynia Boża), który miał kilka wydań. W tej książce wyraził przekonanie, że ludzie świeccy, a nie tylko kapłani, zakonnicy i zakonnice, są powołani do świętości. Jest to jeden z najwybitniejszych dzieł w polskiej literaturze ascetycznej XVII wieku.

Biskup Stanisław Święcicki w czasie wizytacji kanonicznej w dniu 24 października 1673 roku zaaprobował wspólnotę żyjącą w zgodzie z "Norma vitae". Marianie uważają tę datę jako początek swego zakonu. Celem wspólnoty, obok szerzenia nabożeństwa do Matki Bożej Niepokalanej, było niesienie pomocy duszom w czyśćcu, szczególnie tym, którzy zginęli na polach bitew oraz ofiar zarazy. 6 czerwca 1701 r. o. Stanisław Papczyński złożył w Warszawie uroczyste śluby na ręce nuncjusza apostolskiego Franciszka Pignatellego (w Polsce w latach 1700-1703). Miesiąc później przyjął profesję zakonną swoich współbraci.

Zmarł w opinii świętości 17 września 1701 r. i został pochowany w kościele Wieczerzy Pańskiej w Górze Kalwarii. Beatyfikacji dokonał 16 września 2007 r. w Licheniu kard. Tarcisio Bertone, legat papieski. Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 18 maja - w dniu urodzin. Kanonizowany przez Ojca Swiętego Franciszka w dniu 5 czerwca 2016 roku w Rzymie.




opracowano na podstawie:http://www.padrimariani.org/en/heritage/founder.php